Laadpaal in de VvE-garage: wat moet er geregeld worden?

Een laadpaal in de garage vragen is voor veel eigenaren inmiddels een kwestie van tijd, niet van als. Het aantal elektrische auto's in Nederland groeit al jaren sneller dan het aantal laadpunten in bestaande parkeergarages, en in een VvE loopt dat verzoek al snel tegen twee vragen aan: mag het, en kan het.

Die twee vragen hebben weinig met elkaar te maken, en de tweede wordt vaak onderschat. Oplaadpunt, laadpaal of laadpalen: de term maakt voor de garage weinig verschil, de vraag of de aansluiting het aankan wel.

Mag het: de vergadering wordt minder een drempel

Tot nu toe is voor een laadpaal in de gezamenlijke garage meestal een gekwalificeerde meerderheid nodig: doorgaans twee derde of drie kwart, afhankelijk van het splitsingsreglement van de VvE. Dat gaat veranderen: er ligt een wetsvoorstel voor een notificatieregeling, waarbij een eigenaar een laadpaal mag laten plaatsen door het bestuur simpelweg te informeren, zonder dat daar nog een stemming van de vergadering voor nodig is. Tegelijk gaat de drempel voor verduurzamingsbesluiten in het algemeen omlaag, van twee derde naar een gewone meerderheid. De beoogde ingangsdatum lag op 29 mei 2026. Bekijk de actuele stand van dit wetsvoorstel voor de precieze voorwaarden, want die blijven net zo belangrijk als de hoofdregel.

Voor een VvE-bestuur verschuift het gesprek daarmee van "mogen we dit weigeren" naar "hoe regelen we dit voor iedereen die het wil, niet alleen voor wie het eerst vraagt". Dat tweede gesprek gaat niet over instemming, maar over capaciteit.

Kan het: de meterkast is de echte bottleneck

Elk gebouw heeft een maximale aansluitcapaciteit, en die is er niet vanzelf op berekend dat een flink deel van de garage tegelijk vol vermogen laadt. Voordat een VvE een aantal laadpalen toezegt, is in kaart brengen wat de aansluiting aankan de eerste stap, niet de laadpaal zelf.

Voor een garage met meerdere geïnteresseerden is één gezamenlijke aansluiting met lastmanagement meestal logischer dan dat elke eigenaar apart een eigen, zwaardere aansluiting laat aanleggen. Een lastmanagementsysteem verdeelt de beschikbare stroom dynamisch over de aangesloten laadpunten, en zorgt eerst dat de lift en de verlichting hun stroom krijgen, en pas daarna de auto's. Daarmee kunnen vaak meer laadpalen op een bestaande aansluiting dan je op het eerste gezicht zou verwachten, en wordt een kostbare verzwaring van de aansluiting langer uitgesteld. De uitleg van het Regionaal Energieloket geeft een goed startpunt om te bepalen wat voor jouw garage realistisch is.

Subsidie dekt een deel van de kosten. De landelijke SVVE-regeling vergoedt 75% van de advieskosten (tot €1.500) en een vast bedrag van €100 per parkeerplek voor de kale laadinfrastructuur: de bekabeling en voorbereiding, niet de laadpaal zelf. Daarnaast bestaat SPRILA, met een vergoeding tot €2.500 per laadpunt in een appartementencomplex. Beide regelingen wijzigen jaarlijks, dus check de actuele voorwaarden vlak voordat je een offerte aanvraagt.

Vijf dingen om vooraf uit te zoeken

• Wat is de huidige maximale aansluitcapaciteit van het gebouw, en hoeveel laadpunten kan die aan zonder verzwaring?
• Kiest de VvE voor een gezamenlijke aansluiting met lastmanagement, of voor individuele aansluitingen per eigenaar?
• Welke meerderheid is op dit moment nog nodig volgens het eigen splitsingsreglement, en verandert dat met de nieuwe notificatieregeling?
• Welke subsidies zijn op dit moment nog geldig, en wie vraagt ze aan: de VvE collectief of de eigenaar individueel?
• Wie beheert en onderhoudt de laadpalen na plaatsing, en hoe wordt dat in de VvE-begroting verwerkt?

De vergadering is dus niet meer het grootste obstakel, en wordt dat met de nieuwe regelgeving nog minder. Wat overblijft is een technische en organisatorische vraag: hoeveel laadpunten passen op de bestaande aansluiting, en hoe zorg je dat die paar laadpalen bruikbaar blijven voor iedereen die er een auto voor heeft staan, niet alleen voor wie toevallig het eerst vroeg.